BLOG


OPGEBRAND
Toen Isabella de eerste keer bij mij kwam, leek ze in niets op de succesvolle advocate. In tien jaar had ze een uitstekende naam en een prachtig kantoor opgebouwd, met vestigingen in Amsterdam, Londen, New York en Hong Kong. Een meisjesdroom. Zakelijk had ze het ook goed getroffen met haar partners, allemaal - net als zij - hardwerkende en bovengemiddeld slimme vrouwen.
Hoewel zij formeel de titel "managing partner" droeg, had ze nog steeds het gevoel dat ze in werkuren en juridische spitsvondigheid de anderen moest overtreffen. Hoewel ze bijna 35 was en heimelijk wel kinderen wilde, had ze de partner waarmee ze haar leven zou willen delen nog niet gevonden.

Haar eerste gesprek met mij voerde Isabella per telefoon vanuit haar auto. Die stond op dat moment aan de kant van de snelweg, omdat ze niet verder durfde te rijden. Door mijn aanwijzingen kreeg ze haar ademhaling weer onder controle en vloeide de paniekaanval weg.

Toen ze de eerste keer bij mij kwam, was het meteen duidelijk: opgebrand, burned-out. Het bleek uit het gesprek en uit de testjes die ik afnam. Haar werk was te lang haar leven geweest. Letterlijk alle dagen van de week was ze er in de eerste plaats voor clienten en medewerkers geweest. Thuis was er Netflix en alcohol, maar geen luisterend oor.

Tijdens de intake hadden we een hersenscan gemaakt, zodat Isabella kon zien waarom haar geheugen zo slecht was geworden. Ze had zoveel van zichzelf gevergd, dat haar hersens zichzelf en haar lijf in bescherming hadden genomen. Desondanks had ze grote moeite met mijn advies: "laat het werk even aan anderen over. Doe een paar weken alleen wat je echt graag wilt; als het maar geen werk is."

Toen Isabella eindelijk afstand van haar werk had genomen, was "loslaten" gemakkelijker geworden. Daarbij hielp dat ze de eerste drie weken nauwelijks kracht kon opbrengen om de meest eenvoudige dingen te doen. Burned-out, opgebrand.

Vandaag was ze voor het laatst bij mij. Dertig weken lang zagen we elkaar één keer per week, en hadden we tussentijds contact per e-mail, app of telefoon. Met Neurofeedback kreeg ze haar te actieve brein weer rustig. Met Hartritme Variabilteit training leerde ze zichzelf met haar ademhaling rustig krijgen, of juist oppeppen. Ze was weer aan het werk, en streefde naar een beter evenwicht tussen werk en vrije tijd. Ze nam zich zelfs voor om te gaan daten.

Burn-out overkomt vooral hardwerkende, gedreven, mensen. Veelal hoge eisen stellende professionals - zoals docenten, dokters, advocaten en managers. Het werk komt op de eerste plaats en voor een privéleven is weinig tijd. Burn-out ontstaat niet door (te) hard werken, maar doordat de boog niet altijd gespannen kan staan.



EINDEXAMEN MET ADD
Het is nog volop vakantie, maar sommige leerlingen zien nu al tegen komend schooljaar op. Leerlingen zoals 16 jarige Max. Vorige zomer kwam hij met zijn moeder naar mijn praktijk.

Middelbare school was voor Max een hindernis die zonder inspanning genomen zou moeten worden, om daarna te kunnen doen wat hij wil.
Op de basisschool was hij altijd de beste van zijn klas geweest en in de brugklas ging het ook best goed. Maar in de derde kwam de omslag. Juist als het erop aan kwam, was het net alsof hij niets wist.
Zijn moeder had hem daarom naar huiswerkbegeleiding gestuurd.
Best gezellig, maar vervolgens nog steeds geen goede cijfers. Omdat Max dacht, dat hij misschien dom was, werd een intelligentietest gedaan. Daaruit bleek, dat hij heel intelligent is. Maar hoe intelligent werd niet duidelijk. Want de test mislukte deels door gebrek aan concentratie.
De psycholoog constateerde 'hoogbegaafdheid' met een grote 'verbaal performaal kloof'. Anders gezegd, Max is een goede denker (en prater), maar hij is niet zo handig als er wat gedaan moet worden.

Afgelopen jaar had hij eindexamen gedaan en dat grondig verprutst. School zag hem als bedreiging van de gemiddelde resultaten en zag daarom liefst dat hij het ergens anders nog eens zou proberen. Maar Max wilde dat niet en had zijn moeder gesmeekt om dat te helpen voorkomen.
Toen ik er naar vroeg, wisten ze het niet precies, maar iemand had gezegd dat neurofeedback misschien voor een oplossing kon zorgen.

Na een halve dag onderzoek bleek Max alle kenmerken van ADD te hebben (de rustige variant van ADHD), met aandachtsproblemen, neiging tot impulsiviteit en hyper activiteit in het hoofd.

Max kon zich slecht concentreren, omdat zijn hoofd vol informatie, gedachten en indrukken zat. Als hij iets las, werden de woorden vanzelf een soort script van een film die zich in zijn hoofd afspeelde. Daarnaast zag hij wat om hem heen gebeurde en hoorde hij wat in zijn nabijheid werd besproken.
Doodmoe werd hij er van.
Maar, hij had ontdekt dat een sigaretje hielp om rustiger te worden en dat dit met blowen nog beter ging - vooral als je combineerde met alcohol. Steeds vaker werd geblowd en biertjes werden niet meer geteld.

Alcohol en drugs zijn vormen van 'zelfmedicatie'. Door het blowen werd het rustiger in zijn hoofd en door de alcohol kon hij vervelende ervaringen beter verdragen. Maar, zijn concentratievermogen verslechterde.

Vooral bij intelligente kinderen kan ADD lang verborgen blijven.
Basisschool is voor hen veel te gemakkelijk, evenals de brugklas.
Zodra de middelbare school echter eisen gaat stellen, waaraan je zonder voorbereiding (lees: huiswerk) niet kunt voldoen, val je door de mand. Studeren moet je leren, en met een onrustig hoofd lukt dat meestal niet.
Omdat je probeert te studeren, maar slecht kunt onthouden, en het geleerde (bij een toets) slecht kunt reproduceren, kan faalangst ontstaan. Omdat je niet op je geheugen kunt vertrouwen.

Na het EEG van Max zorgvuldig te hebben,kon ik een behandeling voorstellen. Zijn frontale cortex - zijn voorste hersendeel - was te weinig actief. Daar konden we op trainen.

Hoewel Max, met een nonchalante houding, de indruk wekte dat het hem niet veel kon schelen, was duidelijk dat hij graag 'normaal' wilde zijn.
School bleek bereid nog een kans te geven. Max bleek bereid twee keer per week voor neurofeedback te komen. Halverwege de behandeling was hij met blowen gestopt en bleef de alcohol tothet weekend beperkt.
Op zijn eindexamen had hij geen onvoldoendes.
Per september doet hij wat hij wil: econometrie studeren in Rotterdam.



TERUG NAAR BOVEN